We komen veel organisaties, merken en teams tegen die een purpose of een missie hebben. En dan vastlopen met verzuchtingen als: ‘we hebben het goed uitgelegd, maar mensen brengen het niet in de praktijk’, het komt niet van het papier af’, ‘mensen vervallen gauw in de oude routines’ of ‘hoe gaan we iedereen meenemen?’
Having a mission en being on a mission
Onze ervaring is dat de clou niet zit in het hébben van een missie, maar in het leven en werken vanuit een missie. In de Engelse taal: het verschil tussen ‘having a mission’ en ‘being on a mission’.
Dat gaat dus over de energie en de bezieling voelen en ernaar handelen. Niet alleen als er tijd over is of als je ‘in het projectteam zit’, maar elke dag, in je werk, aan de realisatie van de missie werken; en dat door iedereen in de organisatie. Iedereen kan een missie verzinnen, maar daar heb je niks aan. Je hebt er pas wat aan als mensen op basis van een missie of ambitie doelgericht in beweging komen, ernaar handelen en dat blijven volhouden.
Daar gaat ons vak dus over: zorgen dat er een missie – een verlangen – ontstaat die doorleefd is en organisaties en teams in beweging brengt. Ook dat klinkt in het Engels weer net iets mooier, zoals in de ondertitel van ons boek OXYGEN (de Engelse vertaling van ZUURSTOF): How organizations get into motion.
De motor van gedrag
De motor van gedrag is niet de ratio (overtuigende argumenten). Mensen komen ook niet in beweging van plannen, KPI’s en deadlines. Die heb je weliswaar nodig, maar het zijn niet de beste motivatoren van gedragsverandering. Wat mensen motiveert om in beweging te komen, gaat via het gevoel, niet via de ratio. De oude overtuiging dat dit gaat via ‘Analyse-Think-Change’ is achterhaald en vervangen door ‘See-Feel-Change’. In het eerste geval is het idee dat mensen in beweging komen van een rationele overtuiging. Maar mensen gaan zich pas verbinden en engageren als ze iets doorleven en voelen.
De neurowetenschap en psychologie hebben ondertussen helder aangetoond dat ons brein en onze psyché zo werken. Goed om weten is dat onze ratio (prefrontale cortex) een verwerkingscapaciteit heeft van 60 bits per seconde. De rest van ons brein (reptielen- en zoogdierenbrein), ons emotionele brein, heeft een verwerkingscapaciteit van 11.200.000 bits per seconde.
En laat het ook nog eens zo zijn dat niet alleen ons brein neuronen bevat (hersencellen), maar dat ook ons hart en onze buikorganen miljoenen neuronen bevatten. Drie breinen dus die intensief waarnemen en met elkaar samenwerken.
